εὐπαραλόγιστος
εὐπαραλόγιστος, easily cheated
Could not find εὐπαραλογιστότατον in Logeion dictionaries.
εὐπαραλογιστότατον masculine accusative singular superlative, neuter nominative singular superlative, neuter vocative singular superlative, neuter accusative singular superlative of εὐπαραλόγιστος
εὐπαρα-λόγιστος, ον,
- easily cheated or misled, εὐ. πᾶς ὄχλος Plb. 11.29.9, cf. Phld. Ir. p.38 W., J. AJ 4.6.11, Hierocl. in CA 13 p.448 M.: Sup., Plb. 5.75.2.
εὐ·παραλόγιστος, ος, ον, facile à tromper par de faux raisonnements, Pol. 11, 29, 9 ||
Sup. -ότατος, Pol. 5, 75, 2.
Étym. εὖ, παραλογίζομαι.
εὐπαραλόγιστος, leicht zu hintergehen (durch falsche Schlüsse), zu überlisten, Pol. 5.75.2 πάντων τῶν ζῴων εὐπαραλογιστότατον ὁ ἄνθρωπος, vgl. 11.29.9.