κατακοιμάω
κατακοιμάω, to sleep through
Could not find κατακοιμήσαντα in Logeion dictionaries.
κατακοιμήσαντα aorist active participle neuter nominative plural, aorist active participle neuter vocative plural, aorist active participle neuter accusative plural, aorist active participle masculine accusative singular of κατακοιμάω
κατακοιμ-άω (on the Hom. usage v. infr. II.2):
- I intr., sleep, pass the night, ξεῖνόν τινα χρήμασι πείσας κατεκοίμησε (v.l. -ισε) ἐς Ἀμφιάρεω he went to sleep there, Hdt. 8.134: freq. v.l. for -κοιμίζω II (q.v.).
- II causal, put to sleep, οὐδὲ . . λάθα κατακοιμάσῃ (sc. τοὺς νόμους) S. OT 871 (lyr.); κατεκοίμησα τοὐμὸν ὄμμα ib. 1222 (lyr.); v.l. for -κοιμίσαντʼ in Pl. Smp. 223d:—Pass., -κοιμηθεὶς ὑπὸ μέθης Them. Or. 26.326b; θυμὸς κ. ὑπὸ λογισμοῦ ib. 8.110c.
- 2 used by Hom. only in aor. Pass., sleep, κατακοιμηθῆναι Il. 2.355, Hdt. 2.121.δʹ; κατακοιμηθήτω Il. 9.427; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ Hdt. 1.31; ὃς ἂν ὑπαίθριος κατακοιμηθῇ Id. 4.7, cf. Plb. 3.67.2 (v.l.); imper. pres. κατακοιμάσθω Ar. Th. 46 (anap.).
κατα·κοιμάω-ῶ, envoyer se coucher, faire se coucher :
I au propre, acc. Hdt. 8, 134 (var. κατεκοίμισε) Luc. As. 6 ; au pass. se coucher, s’endormir, dormir, Il. 2, 355 ; 3, 427, etc. ; Hdt. 1, 31, etc. ; Ar. Th. 46 ; Pol. 3, 67, 2 ||
II fig.
1 donner du repos à, faire reposer, calmer, acc. Soph. O.R. 1222 ||
2 laisser dormir, d’où négliger : νόμους, Soph. O.R. 870, les lois, c. à d. les abroger en les laissant tomber en désuétude ||
3 p. suite, passer à dormir : τὴν φυλακήν, Hdt. 9, 93, le temps de la veille (cf. κατακοιμίζω) ||
➳ Souv. confondu dans les mss. pour les temps en -ήσω ou -ησα, avec κατακοιμίζω. — Fut. dor. 3 sg. κατακοιμάσει [μᾱ] Soph. O.R. 870.
1. act., met acc., causat. in slaap brengen, doen inslapen:
2. pass. intrans. gaan slapen, naar bed gaan,
κατακοιμάω, 1) einschläfern, schlafen lassen, zu Bett od. in Schlaf bringen ; κατακοιμήσαντʼ ἐκείνους Plat. Symp. 223d, mit der auch in den folgdn Stellen sich oft findenden v.l. κατακοιμίσαντα ; vgl. Her. 8.135 ; Luc. Asin. 6. Uebertr., οὐδὲ μάν ποτε Λάθα κατακοιμάσει Soph. O.R. 870, κατεκοίμησα τοὐμὸν ὄμμα 1222, das Auge ruhen lassen.
2) verschlafen, κατακοιμᾶν τὴν φυλακήν Her. 9.93.
Pass., sich schlafen legen, einschlafen, schlafen ; κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος Il. 11.731 ; 9.427 ; παρʼ ἀλόχῳ 2.353 ; Ar. Thesm. 46 ; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ, οὐκέτι ἀνέστησαν Her. 1.31 ; Folgde, wie Pol. 3.67.2.
2) verschlafen, κατακοιμᾶν τὴν φυλακήν Her. 9.93.
Pass., sich schlafen legen, einschlafen, schlafen ; κατεκοιμήθημεν ἐν ἔντεσιν οἷσιν ἕκαστος Il. 11.731 ; 9.427 ; παρʼ ἀλόχῳ 2.353 ; Ar. Thesm. 46 ; κατακοιμηθέντες ἐν τῷ ἱρῷ, οὐκέτι ἀνέστησαν Her. 1.31 ; Folgde, wie Pol. 3.67.2.
κατακοιμάω
[κατα- 5.]
In pass., to lay oneself down to sleep, go to sleep : παρʼ ἄμμι μένων κατακοιμηθήτω Il. 9.427. Cf. Il. 2.355, Il. 11.731.
κατακοιμάω , only aor. pass. κατεκοιμήθην: pass., lie down to sleep, sleep, lie. (Il.)
κατακοιμάω
fut. ήσω
- Iintr. to sleep through, κ. τὴν φυλακήν to sleep out the watch, i. e. sleep all the time of oneʼs watch, Hdt.; so, κατακοιμῆσαι τὴν ἡμέραν Xen.: absol. to go to sleep, Hdt.
- IIin Causal sense, to put to sleep, Soph.:—Pass., aor1 κατακοιμηθῆναι, to go to sleep, sleep, Il., Hdt.