κατάκολλος
κατάκολλος, mixed with glue
κατάκολλος, ον,
- mixed with glue, μέλαν Aen.Tact. 31.10.
κατά·κολλος, ος, ον, collant, glutineux, En. tact. Pol. 31, 7.
Étym. κ. κόλλα.
κατάκολλος, mit Leim vermischt, μέλαν Aen. Poliorcet. 31.