κατακοιμίζω
κατακοιμίζω, lull to sleep, sleep through
κατακοιμ-ίζω,
- = κατακοιμάω II (for which it is a constant v.l.), lull to sleep, τὴν φυλακήν Hecat. 33J.; τὰ δυσυπνοῦντα τῶν παιδίων Pl. Lg. 790d, cf. Smp. 223d (v.l. -κοιμήσαντʼ), Luc. VH 2.34, Asin. 6: metaph., κ. τὸν λύχνον Phryn.Com. 24; ὀργάς Com.Adesp. 521; τοὺς πολεμίους Plu. Glor.Ath. 2.346c:—Pass., go to sleep, Plb. 3.67.2; of troublesome questions, ἵνα . . ἀεὶ ἂν κατακοιμισθῶσιν IG 2(2).1121.26.
- II sleep through, τὴν φυλακήν sleep out oneʼs watch, Hdt. 9.93. Ael. NA 1.15, al.; τῆς ἡμέρας τὸ χρησιμώτατον -κοιμίζουσα X. Mem. 2.1.30.
κατα·κοιμίζω :
1 coucher, endormir (des enfants) Plat. Leg. 790d ; Luc. V.H. 2, 34 ; τοὺς πολεμίους, Plut. M. 346c, endormir la vigilance de l’ennemi ||
2 passer à dormir : τὴν φυλακήν, El. N.A. 1, 15, le temps de la veille ||
3 faire dormir : τῆς ἡμέρας τὸ χρησιμώτατον, Xén. Mem. 2, 1, 30, pendant la plus précieuse partie de la journée.
1. in slaap brengen:
2. slapend doorbrengen, verslapen:
κατακοιμίζω, 1) einschläfern, zu Bett u. in Schlaf bringen ; τὰ δυσυπνοῦντα τῶν παίδων Plat. Legg. VII.790d ; Sp.; übertr., λύχνον, auslöschen, Phryn. com. bei Ath. XV.700f ; ἐξαπατήσας καὶ κατακοιμίσας τοὺς πολεμίους Plut. glor.Ath. 2 M., »die Feinde einschläfern«.
2) verschlafen, τῆς ἡμέρας τὸ χρησιμώτατον Xen. Mem. 2.1.30 ; φυλακήν Ael. H.N. 1.15. – Vgl. κατακοιμάω.
2) verschlafen, τῆς ἡμέρας τὸ χρησιμώτατον Xen. Mem. 2.1.30 ; φυλακήν Ael. H.N. 1.15. – Vgl. κατακοιμάω.
κατακοιμίζω
fut. σω
= κατακοιμάω, II, Plat., Luc.