κατακνήθω
κατακνήθω, = foreg., Nic. Th. 944.
κατα·κνήθω, c. le préc. Ar. Eq. 771 ; Nic. Th. 944.
κατακνήθω, zerschaben, zerkratzen, zerreiben ; λειχῆνα Nic. Th. 944 ; ἐπί τινι κατακνησθείην Ar. Eq. 771.
κατακνήθω
= κατακνάω:—Pass., Ar.