κατάκοιτος
κατάκοιτος, in bed
κατάκοιτος, ον,
- in bed: at rest, quiet, Ibyc. 1.7.
κατά·κοιτος, ος, ον, qui est au lit, sur une couche, Ibyc. (Ath. 601b).
Étym. κ. κοίτη.
κατάκοιτος, im Bette ruhend, ἔρος Ibyc. 1 bei Ath. XIII.601b.