κατάκομος
κατάκομος, with long falling hair
κατάκομος, ον,
- with falling hair or beard, E. Ba. 1187 (lyr.); πρόσωπον ἐχίδναις κ. Luc. DDeor. 23[19].1, cf. Poll. 4.140.
κατά·κομος, ος, ον, couvert d’une longue ou d’une épaisse chevelure, Eur. Bacch. 1185 ; Luc. D. deor. 19, 1 ; fig. ὕλαι κ. Syn. 75, bois aux arbres couverts de feuilles.
Étym. κ. κόμη.
κατάκομος, mit lang herabhangendem Haare, dicht behaart ; κόρυς Eur. Bacch. 1185 ; oft bei Sp, πρόσωπον ἐχίδναις κατάκομον Luc. D.D. 19.1. Bei Poll. 4.139 ἡ κατ., eine bestimmte Maske der Bühne.
κατάκομος
- 1with flowing hair ἱππεύει πυρσῷ κατάκομος λάμποντι sc. Ἥλιος ?fr. 356.
κατάκομος
κατά-κομος, ον
κόμη
- with long falling hair, Eur.