κατακολλάω
κατακολλάω, glue
κατακολλάω,
- glue or fasten upon, inlay, θύρας χρυσῷ J. AJ 8.3.3:— Pass., ὀθονίῳ . . κατακεκολλήσθω . . τὸ ξύλον Hp. Art. 7; θύραι κατεκεκόλληντο σανίσιν Callix. 1.
- 2 glue together, Arist. Pr. 889b14.
κατακολλάω-ῶ, coller solidement, souder fortement, Hpc. (Gal. 18, 339) ; Callix. (Ath. 205b) ; Jos. A.J. 8, 3, 3.
Étym. κατάκολλος.
κατακολλάω, verleimen, festleimen, u. übh. verbinden, zusammenfügen, Hippocr.; αἱ θύραι θυΐναις κατεκεκόλληντο σανίσι Callixen. bei Ath. V.205b ; Sp.