κατακτάομαι
κατακτάομαι, to get for oneself entirely, gain possession of
Could not find κατακτησαμένου in Logeion dictionaries.
κατακτησαμένου aorist middle participle masculine genitive singular, aorist middle participle neuter genitive singular of κατακτάομαι
κατακτάομαι, fut. -κτήσομαι LXX 2 Ch. 28.10:—
- get for oneself, win, κράτος, νοῦν, S. Aj. 768, 1256; ἐγκλήματα, πλούτους, Th. 4.86, Isoc. 4.182: metaph., win over, gain completely, τὸ θέατρον Ael. VH 3.8: aor. 2 Act. κατέκτην (as if from κατάκτημι) dub. in IG 14.1934.
- II Pass., τοῖς ἰδιώταις -κτώμενα possessed by . ., Phld. Vit.Herc. 1457.10: aor., D.S. 16.56.
κατα·κτάομαι-ῶμαι (f. -ήσομαι, ao. κατεκτησάμην) acquérir, conquérir, d’où posséder, acc. Soph. Aj. 768, 1256 ; Plat. Tim. 75b ; Str. 273, etc. ; fig. τὸ θέατρον, El. V.H. 3, 8, conquérir ou gagner les spectateurs d’un théâtre ||
➳ Aor. passif au sens passif (et non moyen, donc) κατεκτήθην, DS. 16, 56.
κατακτάομαι, (κτάομαι), verstärktes κτάομαι, sich ganz, sicher erwerben ; εἰ μὴ νοῦν κατακτήσει τινά Soph. Aj. 1235, vgl. Trach. 790 ; βίον διπλοῦν Plat. Tim. 75b ; πλούτους Isocr. 4.182 ; χώραν Pol. 6.7.4 ; Sp.; aor. pass. hat DS. 16.56 in pass. Bdtg. – Κατεκτήσατο τὸ θέατρον, er nahm das Theater, die Zuschauer für sich ein, Ael. V.H. 3.8.
κατακτάομαι
fut. -κτήσομαι
- Dep. to get for oneself entirely, gain possession of, and in past tenses, to have in full possession, Soph., etc.