κατακωλύω
κατακωλύω, to hinder from doing
Could not find κατακωλυόντων in Logeion dictionaries.
κατακωλυόντων present active participle masculine genitive plural, present active participle neuter genitive plural, present active imperative 3rd plural of κατακωλύω
κατακωλύω,
- hinder from doing, c. acc. et inf., Simon. 41, cf. Ar. Ach. 1088; detain, keep back, τινα X. Oec. 12.1, D. 53.5; κ. ἔξω τινάς X. An. 5.2.16; ἄχθεται . . τῷ κατακωλύοντι Pherecr. 153.7:—Pass., c. gen. rei, κατεκωλύθη τοῦ ἐς Σικελίαν πλοῦ D. 33.13.
κατα·κωλύω, retenir, empêcher, gêner, acc. Sim. (Plut. M. 722c) ; Dém. 1248, 1 ; empêcher, avec l’inf. Xén. Œc. 12, 1 ; Ar. Ach. 1088 ; au pass. être empêché de, avec le gén. Dém. 896, 20.
κατακωλύω, verhindern ; δειπνεῖν κατακωλύεις Ar. Ach. 1088 ; Xen. Oec. 12.1 ; κατεκωλύθη τοῦ ἐς Σικελίαν πλοῦ, er wurde an der Fahrt verhindert, Dem. 33.13 ; Sp.
κατακωλύω
fut. ύσω
- to hinder from doing, Ar.: to detain, keep back, Xen.:—Pass., c. gen. rei, κατεκωλύθη τοῦ πλοῦ Dem.