κατάπτυστος
κατάπτυστος, to be spat upon, abominable, despicable
Could not find καταπτύστῳ in Logeion dictionaries.
καταπτύστῳ masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular of κατάπτυστος
κατάπτυστος, ον, also η, ον Anacr. 152;
- to be spat upon, abominable, Anacr. l.c., A. Ch. 632 (lyr.), Eu. 68; ὦ κ. κάρα E. Tr. 1024: also in Com. and Prose, Anaxil. 22.6, D. 18.33, etc.
κατάπτυστος, ος, ον, conspué, digne de mépris, Eschl. Eum. 68, Ch. 632 ; Eur. Tr. 1024 ; Dém. 236, 22 ; 240, 10 ||
➳ Fém. -η, Anacr. (Poll. 2, 103).
Étym. καταπτύω.
κατάπτυστος, zum Anspeien, verabscheuungswert ; Aesch. Ch. 623, Eum. 68 ; Eur. Tr. 1024 ; Anaxil. bei Ath. XIII.558b ; in Prosa, Dem. 18.33 u. öfter ; Anacr. bildet das fem. καταπτύστη, Poll. 2.103, was richtiger καταπτυστήν akzentuiert würde.
• Adv ., Clem.Al.
• Adv ., Clem.Al.
κατάπτυστος, ον
καταπτύω
- to be spat upon, abominable, despicable, Aesch., Eur., Dem.