κατατρύχω
κατατρύχω, to wear out, exhaust
Could not find κατατρῦχον in Logeion dictionaries.
κατατρῦχον present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter nominative singular, present active participle neuter vocative singular of κατατρύχω
κατατρύχω [ῡ],
- wear out, exhaust, δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς Il. 17.225; ἵνα μή σε κ. καὶ ἑταίρους Od. 15.309, cf. 16.84; τίς τυ κατατρύχει; Theoc. 1.78, cf. AP 7.630 (Antiphil.), Luc. Herm. 77, Dips. 4, PLond. 5.1677.50 (vi A.D.):—Pass., μελέτῃ κατατρυχόμενοι E. Med. 1100 (anap.).
κατα·τρύχω (seul. prés. et impf. κατέτρυχον) [ῡ] briser, user, fatiguer, épuiser, acc. : λαοὺς δώροισι καὶ ἐδωδῇ, Il. 17, 225, épuiser les peuples en exigeant d’eux des présents et des vivres ; cf. Od. 15, 309 ; 16, 84 ; d’où tourmenter, Thcr. Idyl. 1, 78 ; fig. μελέτῃ κατατρυχόμενοι, Eur. Med. 1100, épuisés par les soucis.
κατατρύχω, (τρύχω), zerreiben, aufreiben ; τὰ φρονέων δώροισι κατατρύχω καὶ ἐδωδῇ λαούς, das Volk durch Geschenke u. Speisungen, die es geben muß, erschöpfen, aussaugen, Il. 17.225, vgl. Od. 15.309, 16.84 ; μελέτῃ κατατρυχόμενοι Eur. Med. 1100 ; Theocr. 1.78 ; ἔπος με κατέτρυχε Antiphil. 43 (VII.630); übh. verzehren, entkräften, in späterer Prosa, denn Xen. Cyr. 5.4.6, ἦσαν δὲ μάλα πιεζόμενοι διὰ τὸ κατατετρῦσθαι ὑπὸ τῆς πορείας, ist κατατετρύχθαι v.l. der schlechteren mss., u. wahrscheinlich κατατετάσθαι zu lesen ; ἑαυτόν, sich abquälen, Luc. Hermot. 77.
κατατρύχω
[κατα- 5.]
To wear out, reduce to straits, put too great a strain on the resources of : λαούς Il. 17.225. Cf. Od. 15.309, Od. 16.84.
κατατρύχω : wear or waste away, exhaust, consume.
κατατρύχω
fut. ξω
- to wear out, exhaust, Hom., Theocr.:—Pass., κατατρυχόμενοι Eur.