μεταλλουργός
μεταλλουργός, miner
μεταλλουργ-ός, ὁ,
- miner, D.S. 5.37, Dsc. 5.74.
μεταλλουργός, ός, όν, qui travaille aux mines, mineur, DS. 5, 7 ; Diosc. 5, 84.
Étym. μέταλλον, ἔργον.
μεταλλουργός, Metalle verarbeitend, Sp.