μετρητής
μετρητής, a measurer
μετρ-ητής, οῦ, ὁ,
- measurer, [Pl.] Just. 373a; μετρηταὶ στρατοπέδων, = Lat. metatores castrorum, J. BJ 5.2.1.
- II a liquid measure, = ἀμφορεύς, Philyll. 7, D. 42.20, Sosith. 2.8 (s. v.l.), IG 12(3).436.13 (Thera, iv B. C.), Arist. HA 596a7, Hero *Mens. 9, etc.; of the Hebrew bath, LXX 3 Ki. 18.32, al., Ev.Jo. 2.6.
μετρητής, οῦ (ὁ)
1 mesureur, jaugeur, Plat. Just. 373a, b ||
2 particul. à Athènes, mesure pour les liquides équivalente à 12 χόες ou 144 κοτύλαι, ou ¾ de médimne attique, environ 39 litres, Dém. 1045, 7 ; Sosith. (Ath. 415c) ||
3 surn. du Rhodien Xénarque, Ath. 436f.
Étym. μετρέω.
1. opmeter.
2. maat (van vloeistof; ca. 40 liter).
μετρητής, ὁ, der Messende, Plat. de iust. 373a. – In Athen war der Metretes, auch μετρήτης betont, das gewöhnliche Maß für Flüssigkeiten, der 12 χόες oder 144 κοτύλαι und 3/4des attischen Medimnos enthielt, 1½ römische Amphoren, 339/118 Berliner Quart, Dem. 42.20 u. A.
Strong 3355
1. a measurer (Plat.).
2. = ἀμφορεύς, an Attic measure, = 1 1⁄2 Roman
μετρητής, οῦ, ὁ,
μετρέω
- Ia measurer, Plat.
- II= ἀμφορεύς, a liquid measure, holding 12 χόες or 144 κοτύλαι, about 9 gallons Engl., Dem.