μετρητικός
μετρητικός, skilled in measuring
Could not find μετρητικὰ in Logeion dictionaries.
μετρητικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of μετρητικός
μετρ-ητικός, ή, όν,
- skilled in measuring, Pl. Just. 373d; of numbers, capable of measuring, i.e. dividing, c. gen., Iamb. in Nic. p.36 P.
- II concerned with measurement: -κή (sc. τέχνη), ἡ, mensuration, μ. μήκους καὶ ἐπιπέδου καὶ βάθους Pl. Lg. 817e, cf. Prt. 357d, al. Adv. -κῶς Poll. 4.166.
μετρητικός, ή, όν, qui concerne le mesurage, Plat. Leg. 817e, Just. 373c, d ; ἡ μετρητική (s. e. τέχνη) Plat. Phil. 55e, l’art de mesurer.
Étym. μετρέω.
μετρητικός, zum Messen gehörig, ἡ μετρητική, die Meßkunst ; Plat. Prot. 356d u. öfter ; auch Sp.
μετρητικός, ή, όν
μετρέω
- of or for measuring, Plat.: ἡ -κή (sc. τέχνη) mensuration, Plat.