μετρητικός
μετρητικός, skilled in measuring
Could not find μετρητικὸν in Logeion dictionaries.
μετρητικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of μετρητικός
μετρ-ητικός, ή, όν,
- skilled in measuring, Pl. Just. 373d; of numbers, capable of measuring, i.e. dividing, c. gen., Iamb. in Nic. p.36 P.
- II concerned with measurement: -κή (sc. τέχνη), ἡ, mensuration, μ. μήκους καὶ ἐπιπέδου καὶ βάθους Pl. Lg. 817e, cf. Prt. 357d, al. Adv. -κῶς Poll. 4.166.
μετρητικός, ή, όν, qui concerne le mesurage, Plat. Leg. 817e, Just. 373c, d ; ἡ μετρητική (s. e. τέχνη) Plat. Phil. 55e, l’art de mesurer.
Étym. μετρέω.
μετρητικός, zum Messen gehörig, ἡ μετρητική, die Meßkunst ; Plat. Prot. 356d u. öfter ; auch Sp.
μετρητικός, ή, όν
μετρέω
- of or for measuring, Plat.: ἡ -κή (sc. τέχνη) mensuration, Plat.