μονόρρυθμος
μονόρρυθμος, of solitary kind
Could not find μονορρύθμους in Logeion dictionaries.
μονορρύθμους masculine accusative plural, feminine accusative plural of μονόρρυθμος
μονό-ρρυθμος, ον,
- of solitary kind, μ. δόμοι houses dwelt in by one only, A. Supp. 961.
μονό·ρρυθμος, ος, ον, ajusté ou arrangé par un seul, ou dont l’ordonnance est simple, Eschl. Suppl. 961.
Étym. μ. ῥυθμός.
μονόρρυθμος, 1) δόμος, bei Aesch. Suppl. 939, von einem bewohnt.
2) von einem Takt, einer Weise (?).
2) von einem Takt, einer Weise (?).