οἰκετεύω
οἰκετεύω, to inhabit
Could not find οἰκετεύοις in Logeion dictionaries.
οἰκετεύοις Verb: present active optative 2nd singular of οἰκετεύω
οἰκετ-εύω,
- = οἰκέω, inhabit, E. Alc. 437 (lyr.).
- II οἰκετεύεται· συνοικεῖ, Hsch.
οἰκετεύω, habiter, acc. Eur. Alc. 437.
οἰκετεύω, ein οἰκέτης sein, bewohnen ; χαίρουσα τὸν ἀνάλιον οἶκον οἰκετεύοις, Eur. Alc. 439 ; οἰκετεύεται erkl. Hesych. συνοικεῖ, Diener sein.
οἰκετεύω,
- to inhabit, Eur. from οἰκέτης