ἐπικωλύω
ἐπικωλύω, to hinder, check
Could not find οὑπικωλύσων in Logeion dictionaries.
οὑπικωλύσων future active participle masculine nominative singular, future active participle masculine vocative singular of ἐπικωλύω
ἐπικωλύω,
- hinder, check, ἀλλήλους X. Oec. 8.4; τίς . . μʼ οὑπικωλύσων τάδε; S. Ph. 1242; τὸ ἔργον IG 7.3073.35 (Lebad.); τὸν ἐργώνην ib. 45: abs., to be a hindrance, Th. 6.17:—Pass., PPetr. 3 p.109 (iii B.C.), etc.
ἐπι·κωλύω, empêcher, acc. Thc. 6, 17 ; Xén. Œc. 8, 4 ; τινά τι, Soph. Ph. 1242, qqn de faire qqe ch.
ἐπικωλύω, verhindern, hinderlich sein, τίς ἔσται μʼ οὑπικωλύσων τάδε ; Soph. Phil. 1226, wer wird mich daran verhindern ? τὰ ἐνθάδε οὐκ ἐπικωλύσει Thuc. 6.17. Vgl. noch ἐπικώλυσις.
ἐπικωλύω
fut. ύσω
- to hinder, check, Soph., Thuc.