ἐπιλανθάνω
ἐπιλανθάνω, v. ἐπιλήθω.
*ἐπι·λανθάνω ou ἐπι·λήθω (f. ἐπιλήσω, ao. ἐπέλησα, pf. ἐπιλέληθα ; pass. ao. ἐπελήσθην)
1 tr. aux temps suiv. (prés. fut. et ao. 1) faire oublier : τινὰ ἐπ. τινός, Arét. Caus. m. diut. 2, 12, faire oublier que ch. à qqn ; ἐπ. ἁπάντων, Od. 20, 85, amener l’oubli de toutes choses, en parl. du sommeil ||
2 intr. (au pf.) oublier : τι, Hdt. 3, 46, qqe ch. ; ἐπιλέλαθα [ᾱθ] (dor.) ὀφείλων, Pd. O. 11, 4, j’ai oublié que je devais ||
Moy. (f. ἐπιλήσομαι, ao. 2 ἐπελαθόμην, pf. ἐπιλέλησμαι) oublier, omettre : τινος, Od. 1, 57, etc. qqe ch. ; avec un gén. de pers. γονέων ἐπ. Soph. El. 146, oublier ses parents ; avec l’acc. ἐπ. τι, Hdt. 3, 46 ; Eur. Hel. 265, oublier qqe ch. ; ἐπ. περί τινος, And. 19, 16 ; Plat. Prot. 334d, 336d, commettre un oubli au sujet de qqe ch. ; avec ὅτι et l’ind. Xén. Cyr. 1, 3, 9 ; avec un inf. Ar. Vesp. 853 ; Plat. Rsp. 563b ; particul. au pf. avoir oublié, ne plus se souvenir : ἐπιλελήσμεθα γέροντες ὄντες, Eur. Bacch. 188, nous oublions que nous sommes vieux ||
➳ Act. pf. dor. ἐπιλέλαθα [ᾱθ] Pd. l. c. ; pass. fut. réc. ἐπιλησθήσομαι au sens pass. Spt. Sap. 2, 4 ; ao. part. dor. neutre ἐπιλασθέν, Pd. fr. 86 ; pf. ἐπιλέλησμαι, d’ord. au sens moy. Eur. Bacch. 188 ; Ar. Nub. 631 ; Plat. Phæd. 75d, etc. ; mais au sens pass. Spt. Esaï. 23, 16 ; NT. Luc. 12, 6. Moy. prés. dor. ἐπιλάθομαι [ᾱ] Soph. El. 146 ; ao. 3 sg. ἐπελήσατο, Nonn. D. 48, 968 ; sbj. 3 sg. épq. ἐπιλήσεται (p. -ηται) Od. 1, 57.
1. act. causat. doen vergeten, met gen.:
2. med. vergeten; met gen.:
ἐπιλανθάνω, (s. λανθάνω, u. vgl. auch ἐπιλήθω), vergessen lassen, aor. ὕπνος ἐπέλησεν ἁπάντων, der Schlaf ließ Alles vergessen, Od. 20.85. – Gew. im med. vergessen, ὅπως Ἰθάκης ἐπιλήσεται Od. 1.57 ; Il. 22.387 ; ἐπιλελήσμεθʼ ἡδέων Eur. Bacch. 188 ; häufig in Prosa, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι Plat. Phaedr. 228a ; Apol. 17a, ich dachte nicht an mich ; τοῦ φθόνου ἐπελέληστο Xen. Cyr. 8.3.8 ; ἐπιλελησμένος ἑαυτοῦ ὅτι γέγονε Dem. 18.182 ; μὴ περὶ τῶν πεπραγμένων ἐπιλάθησθε Andoc. 1.148 ; – ὅτι ἦσθα Xen. Cyr. 1.3.10 ; c. inf., Ar. Vesp. 853 ; Plat. Rep. VIII.563b ; c. partic., s. Pind. unten ; – selten c. acc., meist der Pronomina, τὸ τοιοῦτον Plat. Rep. III.413c ; αὐτὸ τοῦτο Phaed. 75d u. öfter ; τὰς τύχας Eur. Hel. 265 ; τοῦτο Ar. Nub. 631 ; so auch perf. act., τὰ μὲν πρῶτα λεχθέντα ἐπιλεληθέναι, vergessen haben, Her. 3.46, als v.l. ἐπιλελῆσθαι ; ἐπιλέλαθα ὀφείλων Pind. Ol. 11.3 ; ἐπιλελάθαμες Plut. apophth. – Bei Sp., wie im NT, ist ἐπιλέλησμαι auch pass., wie ἔργον ἐπιλασθέν Pind. fr. 86, nach EM. für σιγαθέν od. ἐπιταθέν bei Dion.Hal. Dem. 26 ; – den aor. ἐπελησάμην hat Nonn. D. 48.969.
ἐπιλανθάνω , aor. ἐπέλησε, mid. ipf. ἐπελήθετο, fut. ἐπιλήσομαι: act., make to forget, w. gen., Od. 20.85; mid., forget.