ἐπιλάμπω
ἐπιλάμπω, to shine after
ἐπι-λάμπω,
- shine after or thereupon, ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε thereupon the sun shone forth, Il. 17.650; of the moon, h.Merc. 141, Plu. Fac.lun. 2.944d, etc.; ὥς σφι ἡμέρη ἐπέλαμψε Hdt. 8.14, cf. 3.135; ἡμέρης ἐπιλαμψάσης when day had fully come, Id. 7.13; also ἔαρος ἐπιλάμψαντος Id. 8.130.
- 2 shine upon (a place), abs., Hp. Aër. 6, X. Cyn. 8.1: c. dat., φλόγες ἐ. ἄκροις τοῖς κέρασι Plu. Fab. 6; ὁ ἥλιος ἐπέλαμπε τῷ ἔργῳ Id. Arat. 22, cf. Theo Sm. p.121 H.: metaph., οὔριος . . ἐπίλαμψον ἐμῷ ἔρωτι, Κύπρι AP 5.16 (Gaet.); τοῖς ἀπελπίζουσιν ἐ. bring them new light; OGI 194.20 (Egypt, i B.C.), cf. ib. 669.7 (ibid., i A.D.).
- II trans., make to shine, μόχθοι νεότατʼ ἐπέλαμψαν μυρίοι (so L.Dind. for μυρίοις) Pi. Fr. 172 (dub. l.); τὸ ἀγαθὸν πᾶσιν ἐ. τοῖς νοητοῖς ἀλήθειαν Plot. 4.7.10:—Pass., shine upon, λόφῳ -ελάμπετο πήληξ A.R. 2.920.
- 2 illumine, κολώνας ib. 164.
ἐπι·λάμπω :
I intr.
1 briller sur, en parl. du soleil, de la lune, du jour, d’une flamme, etc., avec le dat. Hdt. 8, 14 ; Plut. Fab. 6 ; abs. Hh. Merc. 141 ; Hdt. 7, 13 ; Plut. M. 944d, Lys. 12, etc. ; fig. en parl. du printemps, Hdt. 8, 130 ; d’Aphroditè, Anth. 5, 17 ||
2 briller de nouveau, Il. 17, 650 ; Xén. Cyn. 8, 1 ||
II tr.
1 illuminer, acc. A. Rh. 2, 164 ||
2 faire briller : ἐπ. τὸν ἥλιον ἐπὶ πάντας, Clém. 141, faire briller le soleil sur tous ; d’où au pass. briller, A. Rh. 2, 920.
ἐπιλάμπω, dabei, darüber glänzen, leuchten, ἠέλιος ἐπέλαμψεν Il. 17.650, die Sonne leuchtete wieder, nach dem vorangegangenen Nebel ; vom Monde, H.h. Merc. 141 ; ὥς σφι ἐπέλαμψε ἡμέρα, als der Tag über ihnen angebrochen war, Her. 8.14 ; ἔαρος ἐπιλάμψαντος, bei Anbruch des Frühlings, 8.130 u. Sp.; ὁ ἥλιος ἐπέλαμψε τῷ ἔργῳ, ging über, während der Arbeit auf, Plut. Arat. 22 ; ἐὰν ὁ ἥλιος ἐπιλάμπῃ, wenn die Sonne darauf scheint, Xen. Cyn. 8.1 ; αἱ φλόγες ἄκροις ἐπιλάμπουσαι τοῖς κέρασι Plut. Fab. 6, leuchteten auf den Hörnern ; τοῖς οἴαξιν Lys. 12 ; vgl. σωτῆρες ἐν πολέμοις ἐπιλάμπουσιν fac. orb. lun. 30 ; Gaet. 1 (V.17) sagt οὔριος ἐπίλαμψον ἐμῷ ἔρωτι καὶ ἱστῷ, Κύπρι, mit einem doppelten Bilde, gieb günstigen Fahrwind ; – ἐπέλαμψε παρὰ τοῖς Ἕλλησιν ὁ χρυσός, das Gold fing an zu glänzen, es wurde bekannt, Ath. VI.231d. – Sp. auch trans., bescheinen, κολώνας Ap.Rh. 2.164 ; pass. darin erglänzen, 2.920 ; – τὸν ἥλιον ἐπὶ πάντας, die Sonne leuchten lassen, Clem.Al.
†ἐπιλάμπω
[ἐπι- 4.]
3 sing. aor. ἐπέλαμψε.
To shine or give its light on the occurrence of something specified: ἠέλιος ἐπέλαμψεν (there-upon) Il. 17.650.
ἐπῐλάμπω
- 1be brilliant met. Πηλέος ἀντιθέου μόχθοις νεότας ἐπέλαμψεν μυρίοις fr. 172. 2.
a
δεῦρό μ[οι], ὁ μέγιστος ἐν οὐρανῷ, ... ὁ πρωῒ ἐπιλάμπω[ν τῆς ἡμ]έρας
ven a mí, el más grande del cielo, el que al amanecer y durante el día resplandece
ἐπικαλοῦμαί σε, τὸν μέγιστον θεόν, ... ὀρθρινὸν ἐπιλάμποντα
te invoco a ti, el dios más grande, el que brilla al amanecer
ἧκέ μοι, ὁ δεσπότη[ς] τοῦ οὐρανοῦ, ἐπιλάμπων τῇ οἰκουμένῃ
ven a mí, el señor del cielo, que brillas sobre la tierra
ἐπιλάμπω , aor. ἐπέλαμψε: shine in, Il. 17.650†.
ἐπιλάμπω
fut. ψω
- 1to shine after or thereupon, Il., etc.; ἐπιλαμψάσης ἡμέρης when day had fully come, Hdt.
- 2to shine upon, c. dat., Plut., Anth.