παρακλητικός
παρακλητικός, hortatory
Could not find παρακλητικὰ in Logeion dictionaries.
παρακλητικὰ neuter nominative plural, neuter vocative plural, neuter accusative plural, feminine nominative dual, feminine vocative dual, feminine accusative dual, feminine nominative singular, feminine vocative singular of παρακλητικός
παρα-κλητικός, ή, όν,
- stimulating, νοήσεως Pl. R. 523e; τῆς διανοίας ib. 524d; hortatory, π. τι ᾄδειν Phld. Mus. p.18 K.; σημαίνειν τὰ π. τοῦ πολέμου D.H. 4.17; λόγος π. ὁμονοίας ib. 26; π. λόγοι LXX Za. 1.13; π. εἰς εὐσέβειαν Iamb. Protr. 21.
- II π. ὁμολογία agreement concluded on demand (cf. παράκλησις I.4), POxy. 125.11 (vi A.D.), etc.
παρακλητικός, ή, όν, propre à exhorter, à exciter, à encourager à, gén. Plat. Rsp. 523d, etc. ; DH. 4, 26 ; subst. τὰ παρακλητικὰ τοῦ πολέμου, DH. 4, 17, le signal de la guerre.
Étym. παρακαλέω.
παρακλητικός, ή, όν, zurufend, ermunternd ; τινός, z.B. τῆς διανοίας, Plat. Rep. VII.524d ; Folgde : Pol. 24.2.9 ; λόγον διεξῆλθε παρακλητικὸν ὁμονοίας Dion.Hal. 4.26 ; τὰ π. τοῦ πολέμου, τῆς μάχης, Signal zur Schlacht, 4.17, 6.10 ; tröstend, Schol. Aesch. Prom. 379.
παρακλητικός, ή, όν
- hortatory, Plat.