παρακλίνω

παρα-κλίνω [ῑ],

• bend, turn aside, ἦκα παρακλίνας κεφαλήν Od. 20.301; π. τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας Ar. Pax 157; π. τὴν πύλην set it ajar, Hdt. 3.156; π. τῆς αὐλείας open a bit of the hall-door, Ar. Pax 981.
• • • 2 metaph., ἄλλῃ παρκλίνωσι δίκας turn justice from her path, Hes. Op. 262; π. τὸν νόμον Arist. Rh.Al. 1444b16; of words, σμικρόν τι π. alter slightly, Pl. Cra. 410a, cf. 400c.
    • 3 lay beside, τὰς λαγόνας γυναιξί dub. in LXX Si. 47.19 (v. παρανακλίνω), cf. Ruf. Ren.Ves. 1.13:—Med. and Pass., lie alongside, Hp. Art. 54; lie down beside, τινι Theoc. 2.44, AP 5.293 (Agath.); lie side by side, Arist. HA 540a1; of adjacent lands, Πελοπηῒς ὅση παρακέκλιται Ἰσθμῷ Call. Del. 72.
    • 4 Med., turn aside, Ant.Lib. 17.6.
  • II intr., turn aside, Il. 23.424 (where however ἵππους may be supplied); παρακλίνασα having swerved from her first seeming, A. Ag. 744 (lyr.).
  • III turn aside from, avoid, τὴν ἁφὴν τὴν ἀλλήλων Arist. GA 745a26.

παρακλίνω, (κλίνω),
1) seitwärts neigen oder biegen, κεφαλήν, Od. 20.301, wie κρᾶτα παρακλίνας, Ap.Rh. 2.93 ; Theocr. 25.161 ; vgl. ποῖ παρακλίνεις τοὺς μυκτῆρας πρὸς τὰς λαύρας, Ar. Pax 157, auch παρακέκλιται ἡ διάνοια, ist darauf hingerichtet, Arist. eth. 10.4.9 ; – auf die Seite lehnen, abbiegen, bes. θύραν, πύλην, den Türflügel abbiegen, d.i. die Tür öffnen, Her. 3.156 ; vgl. Ar. Pax 979 ; übertr., ἄλλῃ παρακλίνουσι δίκας, anderswohin drehen sie das Recht ab, d.i. sie verdrehen es, Hes. O. 264 ; παρακλίνουσʼ ἐπέκρανεν δὲ γάμου πικρὰς τελευτάς, Aesch. Ag. 744. – Auch absol. intr., ὀλίγον δὲ παρακλίνας ἐδίωκεν, Il. 23.424, ausbiegend.
2) dabei hinlegen lassen, zum Schlafen, Ath. X.435 ; ὄνειρός μοι αὐτήν, Ep.adesp. 56 (V.2); u. pass. dabei liegen, Arist. H.A. 5.2 ; εἴτε γυνὰ τήνῳ παρακέκλιται, Theocr. 2.44.

†παρακλίνω

[παρα- 4.]

Aor. pple. παρακλίνας.

• • 1

    To bend or turn (something) aside : κεφαλήν Od. 20.301.

  • 2

    To turn aside, deviate from the course, swerve Il. 23.424.

παρακλίνω , aor. part. παρακλίνᾱς: incline to one side, turn aside, Il. 23.424, Od. 20.301.

παρακλίνω fut. -κλινῶ Pass., perf. -κέκλιμαι aor1 -εκλίθην

• • Ito bend or turn aside, παρακλίνας κεφαλήν Od.; π. τὴν θύραν, τὴν πύλην to set it ajar, Hdt.
  • • 2metaph., ἄλλῃ παρκλίνουσι δίκας they turn justice from her path, Hes.
    • 3to lay beside another:—Pass. to lie down beside, at meals, Lat. accumbere, τινι Theocr.
  • IIintr. to turn aside, Il.; παρακλίνασα having swerved from the course, Aesch.