παρακλήτωρ

παρα-κλήτωρ, ορος, ὁ,

• one who encourages, comforter, παρακλήτορες κακῶν, = κακοὶ π., LXX Jb. 16.2.
• • • 2 suppliant, τινος Sch. E. Hec. 147; but π. Ζεύς, = ἱκέσιος, ib. 345.