πεδιοπλόκτυπος Save Bailly 2024 Pape πεδι·οπλό·κτυπος, ος, ον [ῠ] qui fait retentir la plaine du pied des chevaux, Eschl. Sept. 83 vulg. Étym. π. ὁπλή, κτυπέω. πεδιοπλόκτυπος, βοή, Lärm der mit den Hufen die Erde schlagenden Rosse, Aesch. Spt. 83, l.d.