περιβαίνω
περιβαίνω, to go round
Could not find περιβεβηκότες in Logeion dictionaries.
περιβεβηκότες perfect active participle masculine nominative plural, perfect active participle masculine vocative plural of περιβαίνω
περιβαίνω, fut. -βήσομαι: aor. περιέβην, Ep. περίβην (v. infr.):—
- go round, esp. of one defending a fallen comrade, bestride him, ἀλλὰ θέων περίβη καί οἱ σάκος ἀμφεκάλυψε Il. 8.331, 13.420, cf. Plu. Nic. 13; π. τὰ πίπτοντα σώματα D.S. 17.25: c. gen., περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο Il. 5.21; περὶ τρόπιος βεβαῶτα Od. 5.130: and c. dat., Πατρόκλῳ περιβάς Il. 17.80, cf. 313; ὡς δὲ κύων . . περὶ σκυλάκεσσι βεβῶσα Od. 20.14, cf. Ar. Eq. 1039.
- 2 bestride, as a rider does a horse, ἵππον Plu. Pyrrh. 11, Apophth. Lac. 2.213e; ἐς ἵππον Malch. p.394 D.; οἱ περιβεβηκότες those mounted on the elephants, D.S. 17.88; of the male camel, Arist. HA 540a14; περὶ τὴν ψωλὴν π. Ar. Lys. 979 (anap.).
- II of sound, come round oneʼs ears, τινι S. Ant. 1209.
- III Aeol., pass by or beyond, in Pass., περβέβαται χρόνος Alc. Oxy. 1788 Fr. 15 ii 17 (p.38 Lobel).
περι·βαίνω (f. περιβήσομαι, ao. 2 περιέβην, etc.)
I aller autour, c. à d. :
1 marcher autour, d’où faire bonne garde autour, veiller sur, défendre, protéger : τινί, Il. 17, 6, 80, 137 ; τινός, Il. 5, 21 ; Od. 5, 130 ; τινά, DS. 17, 25, etc. qqn ; abs. Il. 8, 331 ; 13, 420 ; 14, 424 ||
2 circuler autour, résonner autour, Soph. Ant. 1209 ||
II aller en entourant de ses jambes, d’où :
1 enfourcher (un cheval, etc.) acc. Plut. Pyrrh. 11, etc. ; dat. DS. 17, 88 ||
2 couvrir, saillir, Ar. Lys. 979 ; Arstt. H.A. 5, 2 ||
➳ Ao. 2 épq. 3 sg. περίβη, Il. 8, 331, etc. ; 3 pl. περίβησαν, Il. 14, 424.
Étym. π. βαίνω.
1. om
2. bestijgen:
3. verstrijken:
περιβαίνω, (βαίνω), umschreiten, umgehen od. darüber ausschreiten, treten, bes. zum Schutz, um zu verteidigen ; absolut, Il. 8.331, 13.420, 14.424 ; ἃς περὶ Πατρόκλῳ βαῖνε, 17.6, was man als Tmesis hierherzieht ; – c. gen., οὐδʼ ἔτλη περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο, Il. 5.21 ; c. dat., Ἱπποθόῳ περιβάντα, 17.313 ; vgl. Ael. N.A. 3.46, 6.62 u. s. ἀμφιβαίνω u. περί, – Uebertr. sagt Soph. τῷ δʼ ἀθλίας ἄσημα περιβαίνει βοῆς, Ant. 1194, Schol. περιστοιχίζεται, es umtönt sein Ohr, wo Nichts zu ändern ist ; περί τι, Ar. Lys. 979, im obszönen Sinne ; vgl. Plut. Lakon. apophth. p. 188, κάλαμον περιβεβηκὼς ὥσπερ ἵππον, mit ausgespreizten Beinen umfaßt halten, darüberstehen (vgl. περιβάδην); so Ael. V.H. 12.15.
†περιβαίνω
[περι- 1.]
3 sing. aor. περίβη Il. 8.331, Il. 13.420.
3 pl. περίβησαν Il. 14.424.
Pple. περιβάς Il. 17.80.
Acc. sing. masc. περιβάντα Il. 17.313.
Infin. περιβῆναι Il. 5.21.
To bestride and protect a fallen friend (cf. βαίνω I.6.a) : θέων περίβη Il. 8.331=Il. 13.420. Cf. Il. 14.424.
With genit. : ἀδελφειοῦ Il. 5.21.
With dat. : πατρόκλῳ Il. 17.80. Cf. Il. 17.313.
περιβαίνω , aor. 2 περίβη, -ησαν, inf. περιβῆναι, part. -βάς: go around (as to bestride) or in front of a fallen man, to protect the body, as animals stand over and protect their young, τινός, Il. 5.21, also τινί, Il. 17.80, 313.
περιβαίνω
fut. -βήσομαι
aor2 περι-έβην
Epic περί-βην
- Ito go round, of one defending a fallen comrade, either to walk round and round him, or, like ἀμφιβαίνω, to bestride him, absol., Il.; c. gen., περιβῆναι ἀδελφειοῦ κταμένοιο Il.; also, c. dat., Πατρόκλῳ περιβάς Il.; so, περὶ τρόπιος βεβαῶτα astride of the keel, Od.; c. acc., π. ἵππον to bestride a horse, Plut.
- IIof sound, to come round oneʼs ears, Soph.