προσοικέω
προσοικέω, to dwell by
Could not find προσοικοῦσι in Logeion dictionaries.
προσοικοῦσι present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural, present active indicative 3rd plural of προσοικέω
προσοικ-έω,
- dwell by or near, οἱ προσοικοῦντες neighbouring tribes, Isoc. 6.46; πόλεσι βάρβαροι -οικοῦντες X. Vect. 1.8; ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ, of towns, lie by or near, Pl. Ti. 22d:— also Pass., τῇ πόλει -ῳκημένοι J. BJ 4.4.3.
- b π. πρὸς τῷ τοίχῳ has his house abutting on the wall, OGI 483.105 (Pergam.).
- 2 c. acc., dwell in or near, [Ἐπίδαμνον] Th. 1.24; λίμνας καὶ ἕλη Arist. Pol. 1256a37.
- II Pass., of a place, to be inhabited, Plu. Fac.lun. 2.938d.
προσ·οικέω-ῶ :
1 habiter auprès de, dat. Xén. Vect. 1, 8 ; Isocr. 125b ; acc. Thc. 1, 24 ; Arstt. Pol. 1, 8, 7, en parl. de villes, être situé auprès de, dat. Plat. Tim. 22d ; au pass. être habité, peuplé, Plut. M. 938d ||
2 établir des habitations près de, d’où au pass. être établi près de, Jos. B.J. 4, 4, 3 ||
➳ Pl. q. pf. dor. 3 sg. ποτῴκει, c. προσεῴκει, Anth. 6, 353.
προσοικέω, 1) dabei wohnen ; αὐτήν, bei der Stadt, Thuc. 1.24 ; τινὶ ὅμοροι, Isocr. 4.70, τῶν ποταμοῖς καὶ θαλάττῃ προσοικούντων, Plat. Tim. 22d ; Sp.
2) trans., daneben bewohnen, γῆν ἐνεργὸν καὶ προσοικουμένην, Plut. fac. orb. lun. 25.
2) trans., daneben bewohnen, γῆν ἐνεργὸν καὶ προσοικουμένην, Plut. fac. orb. lun. 25.
προσοικέω
fut. ήσω
- 1to dwell by or near, τινί Xen.: absol., οἱ προσοικοῦντες neighbouring tribes, Isocr.
- 2c. acc. to dwell in or near, Ἐπίδαμνον Thuc.