προσόμουρος
προσόμουρος, adjoining, adjacent
προσόμουρος, ον, Ion. for *προσόμορος,
- adjacent, τισι Hdt. 4.173.
προσ·όμουρος, ος, ον, limitrophe, Hdt. 4, 173.
Étym. ion. c. *προσόμορος, de π. ὅμορος.
προσόμουρος, ion. für προσόμορος, angrenzend, benachbart, τινί, Her. 4.173.
προσόμουρος
προσ-όμουρος, ον,
Ionic for προσόμορος (which does not occur)
- adjoining, adjacent, τινί Hdt.