προσοφλισκάνω
προσοφλισκάνω, to owe besides, to incur besides
Could not find προσοφλὼν in Logeion dictionaries.
προσοφλὼν aorist active participle masculine nominative singular, aorist active participle masculine vocative singular of προσοφλισκάνω
προσοφλισκάνω, fut. -οφλήσω Arist. EN 1124b11: 2 aor. -ῶφλον D. 35.46, etc.; 1 aor. προσοφλῆσαι Alciphr. 3.26:—
- owe besides, πεντακοσίας δραχμάς, ἃς προσῶφλεν D. 58.19: abs., incur a debt, Arist. l.c.
- 2 as law-term, lose oneʼs suit and incur a penalty besides, π. τὰ ἐπιτίμια D. 35.46; τὴν ἐπωβελίαν Id. 45.6, Aeschin. 1.163; χιλίας (sc. δραχμάς) D. 23.80: abs., στρατηγήσας προσῶφλε was fined in his office of στρατηγός, Antiph. 204.5.
- 3 generally, incur besides, π. αἰσχύνην D. 5.5, 8.12; ἀνελευθερίαν τῇ κακοηθείᾳ π. get a character for meanness in addition to . ., Plu. Herod. 2.856c, cf. Aud. 43c; γέλωτα Alciphr. l.c.; π. τὸν λεγόμενον ἰχθύων βίον deserve to be said to live like fish, Plb. 15.20.3.
προσ·οφλισκάνω (f. -οφλήσω, ao. 2 -ῶφλον, etc.)
1 devoir en outre une amende (outre la perte d’un procès) acc. Dém. 1327, 21 ; ou en gén. contracter en outre une dette, abs. Arstt. Nic. 4, 3, 24 ||
2 p. suite, être en outre condamné, Antiph. (Ath. 103f) ; τι, Dém. 939, 27 ; 1103, 15 ; Eschn. 23, 25, à qqe peine ; fig. αἰσχύνην, Dém. 58, 10 ; 93, 3, encourir en outre la honte ; γέλωτα, DC. 10, 11, encourir en outre la risée publique ; πρ. τὸν ἰχθύων βίον, Pol. 15, 20, 3, mériter en outre qu’on dise de soi qu’on vit comme un poisson, c. à d. d’une vie stupide.
προσοφλισκάνω, (ὀφλισκάνω), noch dazu schuldig sein, verschulden, verwirken ; αἰσχύνην, Dem. 8.12 ; ἀλαζονείαν, Plut. Non Posse 5. Dazu gehört der aor. προσῶφλον, inf. προσοφλεῖν, auch προσόφλειν betont ; absol., στρατηγήσας προσῶφλεν, Antiphan. bei Ath. III.103f ; gew. c. accus., αἰσχύνην προσοφλεῖν, Dem. 5.5, u. öfter ; ἐπωβελίαν προσοφλών, Aesch. 1.163 ; ἀχαριστίας δόξαν, sich noch dazu den Verdacht der Undankbarkeit zuziehen, Plut. Pyrrh. 23 ; κακοήθειαν καὶ δυσμένειαν, sich der Bosheit u. Feindseligkeit schuldig machen, id.; προσόφλειν (Bekk. προσοφείλειν) τὸν λεγόμενον ἰχθύων βίον, machen, daß das Sprichwort in Anwendung kommt, Pol. 15.20.3.
προσοφλισκάνω
fut. -οφλήσω
aor2 -ῶφλον
inf. -οφλεῖν
- 1to owe besides, Dem.: absol. to incur a debt, Arist.
- 2as law-term, to lose oneʼs suit and incur a penalty besides, Aeschin.
- 3generally, to incur or deserve besides, αἰσχύνην Dem.