σπορητός
σπορητός, sown grain, growing grain
Could not find σπορητὸν in Logeion dictionaries.
σπορητὸν Noun: masculine accusative singular of σπορητός
σπορ-ητός, ὁ,
- sown corn, growing corn, A. Ag. 1392.
- 2 sowing of corn, τὸν σ. διακωλύειν X. HG 4.6.13; also σ. ὀσπρίων Thphr. HP 8.2.8.
- 3 seed-time, Hp. Hebd. 4 (σποράτος cod.).
σπορητός, οῦ (ὁ)
1 ensemencement, Xén. Hell. 4, 6, 13 ; Th. H.P. 8, 2, 8 ||
2 semence, Eschl. Ag. 1392.
Étym. σπορά.
1. gezaaid gewas
2. het zaaien
σπορητός, ὁ, die Saat ; Διὸς νότῳ γανᾷ σπορητός, Aesch. Ag. 1365 ; ἕως τὸν σπορητὸν διακωλύσῃ, Xen. Hell. 4.6.13, das Säen.
σπορητός, οῦ, ὁ,
σπορά
- 1sown corn, growing corn, Aesch.
- 2a sowing of corn, Xen.