στονόεις

στονόεις, εσσα, εν, (στόνος)

• causing groans or sighs, βέλεα Il. 8.159; στονόεσσαν ἀϋτήν (war-cry) Od. 11.383; στονόϝεσσαν ἀϝυτάν IG 9(1).868 (Corc., vi B.C.); ὅμαδος Pi. I. 8(7).25; ὀϊστοί Od. 21.60; κήδεα 9.12; εὐνή 17.102; ἄεθλοι Hes. Sc. 127; πλαγά A. Pers. 1053 (lyr.); σίδαρος S. Tr. 886 (lyr.); ἄλγη Tim. Pers. 199; τύμβος IG 3.1354.
• • • 2 full of moaning, ἀοιδή Il. 24.721; γῆρυς S. OT 187 (lyr.); ἁ σ. ὄρνις, of the nightingale, Id. El. 147 (lyr.); στονόεντα πορθμόν the moaning sea, Id. Ant. 1145 (lyr.): neut. as Adv., στονόεν λέλακε χώρα A. Pr. 407 (lyr.), cf. Opp. C. 3.213.

στονόεις, εσσα, εν, seufzerreich, viel Seufzen und Stöhnen verursachend ; βέλεα, Il. 8.159, 15.590 u. öfter ; ὀϊστοί, Od. 21.60, wie σίδηρος Soph. Trach. 882 ; ἀϋτή, Od. 11.383 ; auch εὐνή, 17.102, welches viele Seufzer vernimmt, wo viel geseufzt wird ; ἀοιδή, traurig, klagend, Il. 24.721 ; ὅμαδος, Pind. I. 7.25 ; κήδεα, Archil. 48, wie Od. 9.12 ; πλαγά, Aesch. Pers. 1010, klagend ; auch πρόπασα δʼ ἤδη στονόεν λέλακε χώρα, Prom. 405 ; γῆρυς, Soph. O.R. 187 ; ὄρνις, El. 144 ; vom Meere, brausend, Ant. 1131.

στονόεις

-εσσα, -εν

[στόνος.]

• • 1

    Causing groanings, woeful, pitiable : κήδεα Od. 9.12.

    Carrying woe, bringing bale.

    Epithet of missile weapons : βέλεα Il. 8.159= Il. 15.590, Il. 17.374 : Od. 24.180. Cf. Od. 21.12, 60.

    Sim. of battle : Τρώων ἀϋτήν Od. 11.383.

  • 2

    Marked by or associated with groanings : ἀοιδήν (dolorous) Il. 24.721 : εὐνήν, ἥ μοι στονόεσσα τέτυκται (whereon I lie and make lament) Od. 17.102= Od. 19.595.

στονόεις

• 1dolorous ἀρίστευον παῖδες ἀνορέᾳ χάλκεον στονόεντʼ ἀμφέπειν ὅμαδον (στονόεντά τʼ codd.) I. 8.25

στονόεις , εσσα, εν: full of, or causing sighs and groans, mournful, grievous, ἀοιδή, βέλεα, Il. 24.721, Il. 8.159.

στονόεις, εσσα, εν στόνος

• • • 1causing groans or sighs, Hom., Aesch., etc.
    • 2generally, mournful, sad, wretched, Hom., Soph.; neut. as adv., Aesch.