συμπρεσβύτερος
συμπρεσβύτερος, a fellow-presbyter
συμπρεσβύτερος [ῠ], ὁ,
- fellow-presbyter, 1 Ep.Pet. 5.1, Supp.Epigr. 6.347 (Lycaonia).
συμ·πρεσβύτερος, ου (ὁ) [ῠ] qui est prêtre avec un autre, NT. 1 Petr. 5, 1 ; Bas. 4, 540 ; Naz. 3, 89 edd. Migne.
συμπρεσβύτερος, ὁ, der Mitpresbyter, NT.
Strong 4850
*†
a fellow-elder: I Pe 5:1 (Eccl.).†
συμπρεσβύτερος
σῠμ-πρεσβύτερος, ὁ,
- a fellow-presbyter, NTest.