συμποτικός
συμποτικός, of or for a συμπόσιον, convivial, jolly
συμποτικός, ή, όν,
- convivial, σ. πράγματα Ar. Ach. 1142; νόμοι σ. the laws of drinking-parties, enforced by the συμποσίαρχος, Pl. Lg. 671c; σ. ἁρμονίαι modes suited for drinking-songs, Id. R. 398e; σ. [μουσική] Phld. Mus. p.82 K.; [ἀρετή] Id. D. 3Fr. 76; σ. διάλογοι, work by Persaeus, Ath. 4.162b; σ. προβλήματα, title of a work by Plu. (v. συμποσιακός) ὑπομνήματα σ., of a work by Persaeus, D.L. 7.1; συμποτικός a jolly fellow, Ar. V. 1209, Plb. 31.13.8: Comp. -ώτερος Luc. Ep.Sat. 32: Sup. -ώτατος Id. Tim. 46, Philostr. Im. 1.25. Adv. -κῶς Poll. 6.20.
συμποτικός, ή, όν :
1 qui concerne un festin ou des convives, Ar. Ach. 1142 ; Plat. Leg. 671c, Rsp. 398e, etc. ||
2 convive agréable, bon convive, Ar. Vesp. 1209 ; Pol. 31, 21, 8 ||
Cp. -ώτερος, Luc. Ep. sat. 32 ; sup. -ώτατος, Plut. M. 620c ; Luc. Tim. 46.
Étym. συμπότης.
συμποτικός, ή, όν, zum Gaste od. zum Gastmahle gehörig, dazu sich passend ; προσμάνθανε ξυμποτικὸς εἶναι καὶ ξυνουσιαστικός, Ar. Vesp. 1208 ; συμποτικὰ τὰ πράγματα, Ach. 1107 ; νόμοι συμποτικοί, Plat. Legg. II.671c ; ἁρμονίαι, Rep. III.398e ; Folgde : ὁ σ., ein guter, unterhaltender Trinkgenoß, Gast, Pol. 31.21.8.
συμποτικός
from συμπότης
συμποτικός, ή, όν
- of or for a συμπόσιον, convivial, jolly, Ar.; σ. ἁρμονίαι airs suited for drinking songs, Plat.:— συμποτικός a jolly fellow, Ar.:—comp. -ώτερος, Sup. -ώτατος, Luc.