συμπράκτωρ
συμπράκτωρ, a helper, assistant
συμπράκτωρ, Ion. συμπρήκτωρ, ορος, ὁ,
- helper, assistant, Hdt. 6.125, cf. X. Cyr. 3.2.29: c. gen. rei, σ. ὁδοῦ a companion in travel, S. OT 116; συμπράκτορες τῆς αἰτίας involved as accomplices in the charge, Antipho 3.4.6.
συμπράκτωρ, ορος (ὁ) auxiliaire, associé, compagnon, Hdt. 6, 125 ; τινί, Xén. Cyr. 3, 2, 29, de qqn ; τινός, Soph. O.R. 116 ; Ant. 124, 33, pour qqe ch. ||
➳ Ion. συμπρήκτωρ, Hdt. l. c.
Étym. συμπράσσω.
συμπράκτωρ, ορος, ὁ, ion. συμπρήκτωρ, Helfer ; ὁδοῦ, Soph. O.R. 116, Gefährte ; Her. 6.125 ; Xen. Cyr. 3.2.29.
συμπράκτωρ, Ionic -πρήκτωρ, ορος, ὁ,
- a helper, assistant, Hdt., Xen.: c. gen. rei, σ. ὁδοῦ a companion in travel, Soph.