συμπότης
συμπότης, a fellow-drinker, boon-companion
συμπότης, ου, ὁ,
- fellow-drinker, boon-companion, Pi. O. 1.61, Hdt. 2.78, 173, E. Alc. 343, Ar. Ach. 1135, Antipho 2.1.4, Pl. Prt. 347d, etc.
συμπότης, ου (ὁ) celui qui boit avec d’autres, p. ext. convive, Pd. O. 1, 99 ; Hdt. 2, 78, 173 ; Eur. Alc. 343 ; Ar. Ach. 1135 ; Ant. 115, 18, etc.
Étym. συμπίνω.
συμπότης, ὁ, Mittrinker, Teilnehmer am Trinkgelage, Gast ; ἁλίκεσσι συμπόταις, Pind. Ol. 1.61 ; συμπόταισιν ὁμιλεῖν, P. 6.53 ; Ar. Lys. 1227 ; Eur. Alc. 344 ; Plat. Symp. 213b u. öfter ; Antiph. 2 α 4.
For Pindar, see also: συμπότας
συμπότης, ου, ὁ,
συμπίνω
- a fellow-drinker, boon-companion, Hdt., Eur.