συμπρακτικός
συμπρακτικός, cooperating
συμπρακτικός, ή, όν,
- cooperating, Ptol. Tetr. 51.
συμπρακτικός, ή, όν, qui vient au secours de, qui aide, Ptol. Tetr. p. 51.
Étym. συμπράσσω.
συμπρακτικός, cooperating