συντίκτω
συντίκτω, procreate together
Could not find συντίκτει in Logeion dictionaries.
συντίκτει Verb: present middle-passive indicative 2nd singular, Verb: present active indicative 3rd singular of συντίκτω
συντίκτω,
- procreate together, ἡ φύσις ἑκάστῃ ἡλικίῃ τὰ οἰκεῖα ξ. Aret. CD 1.4; ἐκ γενετῆς συντίκτεται αὐτοῖς τὰ σίνη Sch. Ptol. Tetr. p.139 bis.
συν·τίκτω, enfanter ensemble ou en même temps, Arét. Cur. m. diut. 1, 4 ; Procl. Ptol. p. 139.
συντίκτω, (τίκτω), auch als dep. med. συντίκτομαι, mit, zugleich gebären, zeugen, Schol. Ar. Th. 15 u. a.Sp.