τορέω
τορέω, to bore through, pierce; proclaim in shrill tones
Could not find τοροῖσιν in Logeion dictionaries.
τοροῖσιν aorist active participle masculine dative plural, aorist active participle neuter dative plural, present active participle masculine dative plural, present active participle neuter dative plural of τορέω
τοροῖσιν masculine dative plural, neuter dative plural of τορός
τορ-έω, the pres. only in Hsch. (except that ἀντιτοροῦντα occurs in h.Merc. 283): fut. -ήσω (ἀντι-) ib. 178: aor. 1 part. τορήσας Sardis 7(1) No.83, (ἀντι-) Il. 10.267: aor. 2 ἔτορον Il. (v. infr.); redupl. τετορήσας h.Merc. 119, cf. Hsch. s. vv. τέτορεν, τετόρῃ:—Pass., pf. τετόρημαι Nonn. (v. infr.): (τόρος):—
- bore, pierce, ἔτορε ζωστῆρα Il. 11.236; τορήσας, v. supr.:— Pass., σπλάγχνα . . τετορημένα χαλκῷ Nonn. D. 5.26; ἔγχεϊ ib. 13.493.
- 2 metaph., proclaim in shrill piercing tones, irreg. fut. τετορήσω Ar. Pax 381; cf. τορεύω I, τορός.
- II = τορνεύω, work, shape, χέλυν Arat. 269, cf. AP 9.162.
*τορέω :
I au propre :
1 percer, trouer, Il. 11, 236 ; au pass. Nonn. D. 5, 26 ; 13, 493 ||
2 graver, ciseler, Arat. 269 ; Anth. 9, 162 ||
II fig. faire retentir d’une voix perçante, Ar. Pax 381 ||
➳ Act. seul. ao. ἐτόρησα, Hh. Merc. 119 ; Opp. C. 1, 59 ; 3, 321, et ao. 2 ἔτορον, Il. 11, 236. Pass. seul. part. pf. τετορημένος, Nonn. D. 5, 26 ; 13, 493 ; f. ant. τετορήσω, Ar. Pax 381.
Étym. R. indo-europ. *terh₁/h₃-, frotter, forer, percer ; cf. τείρω.
τορέω, *τορέω, ganz ungebr. Präs.; dazu aor.2 ἔτορον, τορεῖν, durchbohren, durchstechen ; ἔτορε ζωστῆρα, Il. 11.236 ; auch aor. I. τορήσας, H.h. Merc. 119 ; Hesych. hat auch den aor.2 mit der Reduplikation, τετορεῖν, τρῶσαι erkl.
Uebertr. vom Ton, durchdringend ertönen lassen, laut und deutlich sagen, εἰ μὴ τετορήσω ταῦτα καὶ λακήσομαι, Ar. Pax 381. Vgl. τορός u. τορεύω.
Uebertr. vom Ton, durchdringend ertönen lassen, laut und deutlich sagen, εἰ μὴ τετορήσω ταῦτα καὶ λακήσομαι, Ar. Pax 381. Vgl. τορός u. τορεύω.
†τορέω
3 sing. aor. ἔτορε. (ἀντι-)
To pierce : οὐδʼ ἔτορε ζωστῆρα Il. 11.236.
τορέω (cf. τείρω, τετράινω), aor. 2 ἔτορε: bore, pierce, Il. 11.236†.
τορέω
τόρος
- Ito bore through, pierce, Il.
- 2metaph. to proclaim in shrill piercing tones, in redupl. fut. τετορήσω, Ar.: cf. τορός.
- IIlike τορνεύω, to work, shape, Anth.