φυλακτικός
φυλακτικός, preservative
Could not find φυλακτικὸν in Logeion dictionaries.
φυλακτικὸν masculine accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, neuter accusative singular of φυλακτικός
φῠλᾰκ-τικός, ή, όν,
- preservative, opp. ληπτικός, προετικός, Arist. EN 1120b15; ὑγιείας Id. Top. 106b36, cf. Rh. 1366a37; of persons, φ. τῶν ὄντων X. Mem. 3.4.9; φ. ἐγκλημάτων cherishing the recollection of them, Arist. Rh. 1381b4; τὸ φ. Phld. Oec. p.34 J., Gal. 10.638, Porph. Antr. 16. Adv. -κῶς Arist. Top. 106b37.
- II (from Med.) cautious, opp. πιστευτικός, Id. Rh. 1372b28. Adv. -κῶς Plb. 6.8.3, al.: Comp., -ώτερον χρῆσθαι ταῖς προνομαῖς Id. 1.18.1, al.
φυλακτικός, ή, όν [ῠ]
1 qui a la vertu de conserver ou de préserver, gén. Xén. Mem. 3, 4, 9 ; Plat. Def. 414a ; Arstt. Top. 1, 15, 10 ; cf. Arstt. Rhet. 1, 5, 3 ||
2 qui se tient sur ses gardes, circonspect : φ. τινος, Xén. Mem. 3, 1, 6, qui veille sur qqn ou qqe ch. ; περὶ τοὺς πονηρούς, Plat. Ep. 322d, qui se tient en garde contre les méchants ; φυλακτικὰ ζῷα, Arstt. H.A. 1, 1, animaux qui ont l’instinct de la conservation.
Étym. φυλάσσω.
1. erop gericht om te bewaren, goed bewakend:
2. waaks, op zijn hoede:
φυλακτικός, gut bewachend, beschützend, geschickt zum Bewachen, wachsam ; μνήμη διάθεσις ψυχῆς φυλακτικὴ τῆς ἐν αὐτῇ ὑπαρχούσης ἀληθείας Plat. def. 414a ; τῶν ὄντων, das Vorhandene zu schützen geschickt, Xen. Mem. 3.4.9. – Auch vom med., geschickt sich zu hüten, behutsam, vorsichtig ; Xen. Mem. 3.1.6 ; Plat. Ep. VII.322d ; φυλακτικῶς ἕκαστα χειρίζειν Pol. 6.8.3, vgl. 1.18.1.
pues éste es el mayor protector de tu cuerpo
φυλακτικός
φῠλακτικός, ή, όν
- Ipreservative, c. gen., Arist.
- IIof persons, vigilant, observant, Xen.; φ. ἐγκλημάτων cherishing the recollection of them, Arist.
- 2(from Mid.) cautious, Arist.