φυτοσκάφος
φυτοσκάφος, digging round plants
φῠτοσκάφος [ᾰ], ον,
- digging round plants, φ. ἀνήρ gardener, Theoc. 24.138, cf. 25.27, A.R. 1.1172, AP 6.102 (Phil.).
- II proparox. φυτόσκᾰφος, dug or prepared for plants, γῆ EM 803.13.
φυτο·σκάφος, ος, ον [ῠᾰ] qui façonne la terre au pied des plantes, Thcr. Idyl. 24, 136, etc. ; subst. ὁ φ. jardinier qui façonne la terre, Anth. 6, 102 ; Thém. 422, 22 ; 423, 19.
Étym. φυτόν, σκάπτω.
φυτοσκάφος, Pflanzen umgrabend od. behackend, sie durch Umgraben des Landes pflegend, ὁ φυτ. = der Gärtner ; Theocr. 24.136 ; Philp. 20 (V.102); Menses Roman. (IX.384).
φυτοσκάφος
φῠτο-σκάφος (ᾰ), ον,
σκάπτω
- digging round plants, φ. ἀνήρ a delver, gardener, Theocr.