ἀνολοφύρομαι
ἀνολοφύρομαι, to break into loud wailing
Could not find ἀνωλοφύρατο in Logeion dictionaries.
ἀνωλοφύρατο pluperfect middle indicative 3rd plural, aorist middle indicative 3rd singular of ἀνολοφύρομαι
ἀνολοφύρομαι [ῡ],
- bewail aloud, Th. 8.81, X. Cyr. 7.3.14, J. AJ 2.6.4: c. part., ἀ. ποθῶν . . Pl. Prt. 327d.
lamentar
τὴν ... ἰδίαν ξυμφοράν
• abs. lamentarse X.Cyr.7.3.14, Philostr.VA 8.12
• c. part.
ἀνολοφύραι' ἂν ποθῶν
añorarías entre lamentos
ἀν·ολοφύρομαι (ao. ἀνωλοφυράμην) se lamenter, Thc. 8, 81 ; Xén. Cyr. 7, 3, 14 ; avec un part. Plat. Prot. 327d.
Étym. ἀνά, ὀ.
ἀνολοφύρομαι, in laute Klagen ausbrechen, Thuc. 8.81 ; Plat. Prot. 327d ; Xen. Cyr. 7.3.14.
ἀνολοφύρομαι
- Dep. to break into loud wailing, Thuc., Xen.