ἄκος

ἄκος, εος, τό, (ἀκέομαι)

• cure, remedy, c. gen. rei, κακῶν Od. 22.481, etc.; νυμφικῶν ἑδωλίων A. Ch. 71; κύβους . . τερπνὸν ἀργίας ἄ. S. Fr. 479.4; κακὸν κακῷ διδοὺς ἄ. Id. Aj. 363: abs., ἄ. εὑρεῖν Il. 9.250; δίζησθαι, ἐξευρεῖν, ἐκπονεῖν, λαβεῖν, Hdt. 1.94, 4.187, A. Supp. 367, E. Ba. 327; ἄκη ποιεῖσθαι, c. dat., Pl. Lg. 910a: in medical sense, Hp. Acut. 1; by a medical metaph., ἄ. ἐντέμνειν, τέμνειν, A. Ag. 17, E. Andr. 121; ἄ. τομαῖον A. Ch. 539: ἄ. [ἔστι], c. inf., ἄ. γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι it boots not to . ., Id. Pr. 43.
• • • 2 means of obtaining a thing, c. gen., σωτηρίας E. Hel. 1055.

ἄκος, τό, Heilmittel, Hom. zweimal, Od. 22.481 οἶσε θέειον, κακῶν ἄκος, Il. 9.250 οὐδέ τι μῆχος ῥεχθέντος κακοῦ ἔστʼ ἄκος εὑρεῖν ; – oft sobei Trag.; aber Eur. Hel. 1061 σωτηρίας, zur Rettung ; ἄκος τοῦ μὴ γίγνεσθαι ἢ τοῦ γίγνεσθαι ἧττον Arist. Pol. 5.5 ; ἄκος γὰρ οὐδὲν τόνδε θρηνεῖσθαι, es nützt nichts, Aesch. Pr. 43 ; ἄκος δοῦναιπόνων Babr. 94.4 ; Her. 4.187 ; Medic.; Plat. Legg. X.910a ἄκος ποιεῖσθαι.

ἄκος

τό.

A cure or remedy Il. 9.250: Od. 22.481.

ἄ˘κος

• 1remedy met. καματωδέων δὲ πλαγᾶν ἄκος ὑγιηρὸν ἐν βαθυπεδίῳ Νεμέᾳ τὸ καλλίνικον φέρει N. 3.18 εἰ καί τι Διωνύσου ἄρουρα φέρει βιόδωρον ἀμαχανίας ἄκος i. e. wine Pae. 4.26

ἄκος (ἀκέομαι): cure, remedy.

ἄκος

• • • 1a cure, relief, remedy for a thing, c. gen., Od., etc.:—absol., ἄκος εὑρεῖν Il., Soph.; ἐξευρεῖν, λαβεῖν, ποιεῖσθαι, Hdt., etc.:—by a medical metaph., ἄκος ἐντέμνειν, τέμνειν, cf. ἐντέμνω II.
    • 2a means of obtaining a thing, c. gen., Eur.