ἐμφυτεία
ἐμφυτεία, grafting
ἐμφῠτ-εία, ἡ,
- grafting, in pl., Arist. Juv. 468b23, Thphr. HP 1.6.1, 2.1.4, al.
1 bot. implantación, injerto Thphr.CP 1.6.5, 5.6.10, Mich.in PN 103.30, frec. en plu., Arist.Iuu.468b23, Thphr.HP 2.1.4, CP 1.6.1, 2.17.6.
2 jur. arrendamiento enfitéutico, enfiteusis, POxy.3805.12 (VI d.C.).
ἐμφυτεία, ας (ἡ) [ῠ] action d’implanter ou de greffer, Arstt. Juv. 3, 1 ; Th. C.P. 1, 6, 6.
Étym. ἐμφυτεύω.
ἐμφυτεία, ἡ, das Einpflanzen ; Arist. invent. 3 ; Theophr.; Einpfropfen, Theophr.