ἐμφυτευτής
ἐμφυτευτής, holder of such an estate
ἐμφῠτ-ευτής, οῦ, ὁ,
- holder of such an estate, PKlein.Form. 314 (v/vi A. D.), Just. Nov. 7 Pr. 1.
jur. enfiteuta, arrendatario por contrato enfitéutico
ἀρχισύμμαχος καὶ ἐ.
τῶν λοιπῶν ἁπάντων τῷ ἐμφυτευτῇ κεχαρισμένων
condonado todo lo demás al enfiteutaἀναγνώστης καὶ ἐ. τῆς κτήσεος (sic)
τῶν βασιλικῶν οἴκων
ἐμφυτευτής, ὁ, Erbpächter, Novell.