ἐμφυσιόω
ἐμφυσιόω, to implant, instil into
ἐμφῠσιόω, (φύσις)
- inspire, infuse life into, τὴν ἀνάγνωσιν LXX 1 Es. 9.48:—Pass., to be inspired, τοῖς ῥήμασιν ib. 55.
- II implant, instil into, τὸ αἰδεῖσθαι ἐμφυσιῶσαί τινι X. Lac. 3.4; ἐνεφυσίωσαν τοῖς γινομένοις ἐξ ἑαυτῶν τὴν βούλησιν τοῦ θεοῦ Michel 855.9 (Magn. Mae.):— Pass., μάθησις δεξιῶς ἐμφυσιωθεῖσα Hp. Lex 2; ἵνα ἐμφυσιῶται ἑκάστῳ τὸ κάλλιστον Charond. ap. Stob. 4.2.24; ἐμπεφυσιωμένη κακία Diog. Ep. 28.1.
1 soplar en
θεοῦ ἐνιφυσιόωντος
en un caramillo
2 fig. infundir, inspirar
τὴν ἀνάγνωσιν
• en v. med.-pas. ser animado, exaltado
ἐνεφυσιώθησαν ἐν τοῖς ῥήμασιν
•Cf.
hacer nacer, implantar, inculcar en
ἐνεφυσίωσαν [τοῖς γινομέ]νοις ἐξ ἑαυτῶν τὴν βούλησιν τοῦ θεοῦ
ἵν' ἐμφυσιῶται ἑκάστῳ τὸ κάλλιστον
μάθησις ἐμφυσιωθεῖσα
ἐμπεφυσιωμένη κακία
•Cf.
1 ἐμ·φυσιόω-ῶ (ao. ἐνεφυσίωσα) [ῡ] souffler dans, inspirer, Clém. 897 ; Spt. 1 Esdr. 9, 48 ; au pass. être gonflé ou rempli (de joie) Spt. 1 Esdr. 9, 55.
Étym. ἐν, φ.
2 ἐμ·φυσιόω-ῶ [ῠ] faire naître dans, dat. Hpc. Lex. 2, 19 ; Xén. Lac. 3, 4.
Étym. ἐν, φύσις.
ἐμφυσιόω ², = ἐμφύω, einpflanzen ; τὸ αἰδεῖσθαι, Scheu einflößen, Xen. Lac. 3.4 ; pass., Hippocr.; ἵνʼ ἐμφυσιῶται ἑκάστῳ τὸ κάλλιστον τῆς ἀρετῆς Charond. Stob. fl. 44.40.
ἐμφυσιόω ¹, [ῡ], = ἐμφυσάω, übertr., stolz machen, LXX.
ἐμφυσιόω
ἐν, φύσις
- to implant, instil into, Xen.