ἐμφύτευσις
ἐμφύτευσις, tenure of such a holding
ἐμφῠτ-ευσις, εως, ἡ,
- tenure of such a holding, Just. Nov. 7 Pr. 1, al.; κατʼ ἐμφύτευσιν ἔχειν PMasp. 257.5 (vi A. D.).
1 plantación
ἀμπέλων τε καὶ δενδρέων καρποφόρων
2 jur. arrendamiento por largo tiempo o a perpetuidad, de terrenos a cambio de un canon, enfiteusis gener. por parte de iglesias o monasterios
ἔχειν κατ' ἐμφύτευσιν ἐφ' ὅλον τὸν [χρόνον] τῆς ζωῆς ταύτας ... ἀρούρας
ἅπαντα τὰ περὶ ἐμφυτεύσεων νενομοθετημένα
ὁμολογία ἐμφυτεύσεως
contrato enfitéuticoεἰς ἐμφύτευσιν ἐκδοῦναι
ἐμφύτευσις, ἡ, das Verpachten eines Guts in Erbpacht, Novell.