νήχω

νήχω, Dor. νάχω (προσ-, q.v.):—

• swim, νηχέμεναι μεμαώς Od. 5.375; νῆχε ib. 399; νῆχον πάλιν 7.280; νῆχον ἐπʼ ἄκρον ὕδωρ Hes. Sc. 317; νήχει Nic. Al. 590:—mostly Med. νήχομαι, part. νηχόμενος Od. 7.276, 14.352, Hes. Sc. 211; inf. νήχεσθαι Democr. 172: poet. impf. νήχοντο Titanomach. 4 (cj. for -οντες): fut. νήξομαι Od. 5.364, Timo 32: aor. ἐνήξατο Lyc. 76; part. νηξαμένη AP 9.36 (Secund.): the Med. forms alone used in later Prose, Plb. 3.84.9, 5.48.9, Plu. Comm.not. 2.1063b, Luc. Dom. 1, Ael. NA 3.11, and in compds. (fut. νήξω f.l. in Ael. NA 9.25).

νήχω, = νέω, schwimmen ; νηχέμεναι μεμαώς Od. 5.375, öfter ; Hes. Sc. 317. – Gew. im med.; νηχόμενος τόδε λαῖτμα διέτμαγον, Od. 7.276 ; χερσὶ διήρεσσʼ ἀμφοτέρῃσιν νηχόμενος 14.352, öfter, wie Hes. Sc. 211 ; auch in sp. Prosa oft, wie Luc. V.H. 1.30 ; νήχομαί τι, Dion.Per. 141 ; – Paus. 10.20.4 u. a.Sp. auch wieder im act.; vgl. Schaefer zu Schol. Par. Ap.Rh. 4.937.

νήχω

[νέω- 1.]

Fut. mid. νήξομαι Od. 5.364.

(παρα-)

To swim Od. 5.375, 399, 439, Od. 7.280.

In mid. : ἐπήν μοι σχεδίην διὰ κῦμα τινάξῃ, νήξομαι Od. 5.364. Cf. Od. 7.276, Od. 14.352, Od. 23.233, 237.

νήχω (σνήχω) and νήχομαι, inf. νηχέμεναι, part. νηχόμενος, ipf. νῆχον, fut. νήξομαι: swim. (Od.)

νήχω νέω

• to swim, Act. Od., Hes. also as Dep., Od., Anth.