ἐνστατικός
ἐνστατικός, setting oneself in the way, stubborn, savage
Could not find ἐνστατικὸν in Logeion dictionaries.
ἐνστατικὸν masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of ἐνστατικός
- setting oneself in the way, stubborn, savage, of beasts, Arist. HA 488b13.
- II opposing, checking, Plu. Sollert. 2.975a; ἐ. ταύτης τῆς ὁδοῦ hindering from this course, M.Ant. 5.20. Adv. -κῶς, gloss on διασταδόν, Sch. Opp. H. 1.502.
- III able to find objections, Arist. Top. 164b3, Cael. 294b11; controversial, ἐνέργεια Procl. in Prm. p.502 S.; addicted to controversy, Id. in Alc. p.23 C.; οἱ ἐνστατικοί Grammarians who started difficulties in Homer, opp. λυτικοί or ἐπιλυτικοί, Eust. 1166 fin.: -κόν, τό, Hermog. Inv. 3.6. Adv. -κῶς ibid.
I
1 terco, obstinado, que ofrece resistencia de anim. y pers., Arist.HA 488b13, Cyr.Al.M.70.972B, Dam.Hist.Phil.32A
• de abstr. de resistencia, resistente
δύναμις ... ἐ. ... καὶ καρτερικὴ τῶν μελλόντων ... κινδύνων
• subst. τὸ ἐνστατικόν obstáculo
τὸ τῆς ὁδοῦ ... ἐ.
2 adverso, contrario
(ὀρνίθων) σχήματα
op. φορά
‘favorable’
II lóg., ret. y rel. c. el lenguaje
1 de pers. capaz de encontrar objeciones Arist.Top.164b3, cf. Cael.294b11
• subst. οἱ ἐνστατικοί los polemistas
2 de abstr. que produce controversia
τὴν ἐνστατικὴν ἐνέργειαν οὑτωσὶ καλῶν
ἐπίρρημα
• amigo de la controversia
τὸ τοιοῦτον ἐνστατικόν ἐστι καὶ φιλόνεικον
• subst. τὸ ἐνστατικόν objeción Hermog.Inu.3.6 (p.138).
III adv. -ῶς
1 con resistencia, con obstinación
οὐδὲ τὸ πῦρ ἐστι φοβερὸν τοῖς ἐ. ... διακειμένοις
ἐνστατικωτέρως ἔχει πρὸς τὸ ἴδιον θέλημα
2 oponiéndose, en competencia
glos. a διασταδόν
3 ret. mediante objeción, presentando objeciones Hermog.Inu.3.6 (p.137), Sopat.Rh.Tract.163.28.
1) sich entgegenstellend, sich zur Wehre setzend, wie Arist. H.A. 1.1 die Tiere einteilt in πρᾷα καὶ δύσθυμα καὶ οὐκ ἐνστατικά u. θυμώδη καὶ ἐνστατικά ; a.Sp.
2) hindernd, abhaltend, τῆς ὁδοῦ, vom Wege, M.Anton. 5.20 ; Schwierigkeiten, Einwürfe, Instanzen machend, Arist. u. Rhett.; dah. von Grammatikern, die gegen homerische Stellen Schwierigkeiten erhoben, Ggstz λυτικοί od. ἐπιλυτικοί ; vgl. Wolf Proleg. CXLV u. Lehrs Aristarch. p. 205.
• Adv. ἐνστατικῶς , Rhett.