ἐνσπέρματος
ἐνσπέρματος, possessing seed
ἐνσπέρμᾰτος, ον,
- possessing seed, Phan.Hist. 31.
bot. portador de simiente
πᾶσα γὰρ χεδροπώδης ἥμερος φύσις ἔ.
pues toda substancia leguminosa cultivada es portadora de simiente
ἐν·σπέρματος, ος, ον [ᾰ] c. le suiv. Phænias (Ath. 406c).
ἐνσπέρματος, = ἔνσπερμος, Phanias Ath. IX.406c.