νυμφεύω
νυμφεύω, to lead the bride, to give in marriage, betroth
Could not find ἐνύμφευσεν in Logeion dictionaries.
ἐνύμφευσεν aorist active indicative 3rd singular of νυμφεύω
νυμφ-εύω,
- give in marriage to one, betroth, Pi. N. 3.56, E. Alc. 317, IA 461, 885 (troch.):— in Med., νυμφευομένη, epith. of Hera, Paus. 9.2.7.
- 2 marry, of the woman, c. dat., S. Ant. 654, 816 (lyr.); of the man, c. acc., E. Med. 625, Ion 819, Isoc. 10.59; ν. λέχη Eub. 67.1: abs., of both parties, νυμφεύετʼ, εὖ πράσσοιτε E. Med. 313.
- II Pass., with fut. Med. νυμφεύσομαι Id. Tr. 1139, Supp. 455 (but aor. Med. in act. sense, ἐνυμφευσάμην Id. Hipp. 561 (lyr.)): aor. Pass. ἐνυμφεύθην Id. Med. 1336, Ion 1371:—to be given in marriage, marry, of the woman, E. ll. cc.; νυμφεύεσθαι νυμφεύματα Id. IT 364; νυμφεύεσθαί τινι to be wedded to a man, Id. Andr. 403; παρά τινι Id. Med. 1336; ν. ἔκ τινος to be wedded by him, Id. Ba. 28: metaph., ψυχῶν εἰς γένεσιν νυμφευομένων Porph. Antr. 19.
- III Med., of the man, take to wife, νυμφεύου δέμας Ἠλέκτρας E. El. 1340 (anap.).
νυμφεύω :
1 épouser une jeune fille, acc. Pd. N. 3, 54 ; Eur. I.A. 461, etc. ; abs. Eur. Alc. 414, Med. 625 ; au pass. être prise en mariage, Eur. I.T. 365, Ion 1371, etc. ; d’où s’unir à un époux, Eur. Andr. 403 ||
2 donner une jeune fille en mariage : τινί, Eur. I.A. 687, 685, à qqn ||
Moy. :
1 c. à l’act. 1, Eur. El. 1340 ||
2 c. à l’act. 2, Eur. Hipp. 561.
Étym. νύμφη.
1. ten huwelijk geven, uithuwelijken; ook med.
2. (van de man) huwen, tot vrouw nemen,
3. (van de vrouw) huwen, tot man nemen, met dat.:
4. (abs.) trouwen:
νυμφεύω, verloben, zur Braut geben, vermählen ; νύμφευσε Νηρέος θύγατρα, Pind. N. 3.54 ; Eur. Alc. 318 ; in sp. Prosa, Luc. astrol. 16 ; – auch vom Mädchen, sich einem Manne vermählen, μέθες τὴν παῖδα ἐν ᾍδου νυμφεύειν τινί, Soph. Ant. 650 ; Ἀχέροντι νυμφεύσω, 810 ; Eur. Med. 314, Andr. 404 ; pass., νυμφευθεῖσα παρʼ ἀνδρὶ τῷδε, Med. 1336, wie ἔκ τινος, Bacch. 28 ; vom Manne, heiraten, ᾍδης νιν νυμφεύσει, I.A. 451, vgl. Ion 819 ; so auch im med., νυμφεύου δέμας Ἠλέκτρας, El. 1340.
νυμφεύω
- 1arrange a marriage for νύμφευσε δʼ αὖτις ἀγλαόκολπον Νηρέος θύγατρα (sc. Χείρων, who arranged the marriage between Peleus and Thetis) N. 3.56
νυμφεύω,
fut. -σω
νύμφη
- Ito lead the bride, to give in marriage, betroth, Eur.
- 2to marry, of the woman, Lat. nubere, Soph.; but also of the man, Lat. ducere, Eur.; of both parties, νυμφεύετʼ, εὖ πράσσοιτε Eur.
- IIPass. c. fut. mid. νυμφεύσομαι; aor1 mid. et pass. ἐνυμφευσάμην, ἐνυμφεύθην:— to be given in marriage, marry, of the woman, Eur.; ν. ἔκ τινος to be wedded by him, Eur.
- IIIin Mid. of the man, to take to wife, Eur.